Assignment 2: waarom zou ik iets willen met communities?

[Joren Swinnen]

Ik heb een mindmap gemaakt voor mezelf, ik vat hem hier kort even samen, in geen specifieke volgorde:

Verbinding (‘dorp’)
Natuur
Heft in eigen handen (projecten, eigenaarschap)
Leren van elkaar
Elkaar helpen, steunen, bijstaan
Verschil maken (alternatief bieden, anderen helpen)
Outreach (projecten naar en met de buitenwereld)
Rust (thuis kunnen komen)
Alternatief op huidige samenleving (geen winst, coöperatie, ‘anders’)

Laat gerust weten als jullie verduidelijking wensen.
Groetje!

[Boudewijn Magnus]

Mooie mind map, goed om mee te beginnen. Het lijkt mij handing om daarnaast ook jezf te presenteren: waar woon je nu, waar wil je graag terechtkomen. Ik doe alvast betzelfde`

[Marijs Baele]

Verbinding, steun, dialoog

[Marijs Baele]

Hoofden bij elkaar, handen bij elkaar, leren omgaan met elkaar

[Jeanne Sanders]

Samen met gelijkgestemden versterkt het bewust zijn en creëert groei.

[Jarina Koopmans]

Het belangrijkste is voor mij: leven in harmonie.
Het document wat ik hierover heb gemaakt is iets te lang om te delen, dus hierbij een korte omschrijving: permacultuur, zoveel mogelijk zelfvoorzienend leven, ruimte voor natuur en water, tiny houses ingebed in de natuur, gezamenlijk gebruik van materialen en vervoersmiddelen, gemeenschappelijke ruimtes om dit een plek te maken om zowel te wonen, verbinden, werken, leven, vieren, ontspannen en om in stilte te zijn. De plek uit “de markt” halen waardoor nog vele generaties hiervan kunnen genieten, zonder financiële druk. Meer ruimte, tijd en energie voor onszelf en elkaar.

[Siepman]

Slagkracht, veerkracht, persoonlijke ontwikkeling, steun, vertrouwen, onderlinge afhankelijkheid, gedeelde verantwoordelijkheid

[Anoniem]

Er zijn momenten waar ik mensen bij me heb, en dat ik automatisch mijn telefoon en tablet opzij zet. De reële werkelijkheid is zo veel boeiender.
Maar er zijn ook momenten dat er mensen bij me zijn, en dat het gesprek rond de ego’s draait, rond (voor-)oordelen of (politieke) overtuigingen. Dan verdwijn ik snel in de ene of andere bezigheid en trek me graag terug in de stilte.
De centrale vraag is voor mij niet zozeer of we goed bedoeld zijn, harmonieus, dicht bij de natuur, spiritueel, etc, maar of we de andere willen ontmoeten en met die persoon delen wie we, diep van binnen, zijn.
Volgens mij moeten we dat (opnieuw) leren, oefenen, stimuleren. Ik merk dat louter sociale activiteiten wel opwindend werken, maar geen garantie bieden voor die connectie. Wat wel blijkt te werken is:
– stilte delen;
– praatgroepen (eigenlijk luistercirkels, zonder commentaar, antwoord of raad);
– herhaald momenten van het dagelijks leven delen, zodat gesprekken informeel en verdergezet kunnen worden. Minstens van die werkdagen, of gedeelde ateliers rond yoga, tuinieren, knutselen, creatief zijn, naaien, koken, etc. Maar het wordt nog boeiender als het ook gewone dingen kunnen zijn zoals een kopje thee delen, lezen, van de zon genieten, misschien een sauna doen of met de kids bezig zijn -die heb ik niet, maar ik zou graag af en toe de ouders even ontlasten 🙂

[Kristophe]

Er zijn momenten waar ik mensen bij me heb, en dat ik automatisch mijn telefoon en tablet opzij zet. De reële werkelijkheid is zo veel boeiender.
Maar er zijn ook momenten dat er mensen bij me zijn, en dat het gesprek rond de ego’s draait, rond (voor-)oordelen of (politieke) overtuigingen. Dan verdwijn ik snel in de ene of andere bezigheid en trek me graag terug in de stilte.
De centrale vraag is voor mij niet zozeer of we goed bedoeld zijn, harmonieus, dicht bij de natuur, spiritueel, etc, maar of we de andere willen ontmoeten en met die persoon delen wie we, diep van binnen, zijn.
Volgens mij moeten we dat (opnieuw) leren, oefenen, stimuleren. Ik merk dat louter sociale activiteiten wel opwindend werken, maar geen garantie bieden voor die connectie. Wat wel blijkt te werken is:
– stilte delen;
– praatgroepen (eigenlijk luistercirkels, zonder commentaar, antwoord of raad);
– herhaald momenten van het dagelijks leven delen, zodat gesprekken informeel en verdergezet kunnen worden. Minstens van die werkdagen, of gedeelde ateliers rond yoga, tuinieren, knutselen, creatief zijn, naaien, koken, etc. Maar het wordt nog boeiender als het ook gewone dingen kunnen zijn zoals een kopje thee delen, lezen, van de zon genieten, misschien een sauna doen of met de kids bezig zijn -die heb ik niet, maar ik zou graag af en toe de ouders even ontlasten 🙂

[Boudewijn Magnus]

Kristophe,
Ik hefken mij heel syerk in way je schrijft. Wasr heybook mijnom gast is of je de andrr wil ontmoeten. Ik zou nog wst verder willen gaan: en of je in de ander jezelf wil herkennen. Allerlei aandachtsvelden en bezigheden kunnen daar ondersteunend voor zijn, maar zijn mijns inziend uchyrloos xonder fie specifike ontmoetingsintentie. Ont-moeten vooral ook en aandachtig asnwezig zijn en luisteren. Ik heb dat bij enkele mensem mogen ervaren en delen. In een gdmeenschapnis dat veel lastiger omdat de focus vaak op deelgebieden ligt: ecologie. meditatie. wereldbeeld. Vanuit hetbontmortingsperspecrief komen die allen als vanzekf gelijkgericht. Ik.heb plekken gekend waar ecologie hoog on het vasndel stond en meditatie, masrcer geen aandachgven gerichtheid als zodanig was op ontmoeting. Wij zijn in onze westerse opvoedibg en cultuur zo geconditioneerd dat ontmoeting wel heel moeilijk lijkt: het zonder oordeel luisterend open staan voor wat er in de ander (en jezelf) leeft. Je kan dat alleen maar zelf trachten.toe te passen en kijken of je anderen ontmoet die daarmee resoneren.

[Boudewijn Magnus]

Kristophe,
Ik hefken mij heel sterk in wat je schrijft. Waar het ook mij om gaat is of de een de andrr wil ontmoeten. Ik zou nog wat verder willen gaan: en of je in de ander jezelf wil herkennen. Allerlei aandachtsvelden en bezigheden kunnen daar ondersteunend voor zijn, maar zijn mijns inziend vruchteloos zonder die specifieke ontmoetingsintentie. Ont-moeten vooral ook en aandachtig aanwezig zijn en luisteren. Ik heb dat in mijn leven bij enkele mensem mogen ervaren en delen. In een gdmeenschap is dat veel lastiger omdat de focus vaak op deelgebieden ligt: ecologie. meditatie. wereldbeeld. Vanuit het ntmoetingsperspecrief komen die allen als vanzelf gelijkgericht. Ikheb plekken gekend waar ecologie hoog in het vaandel stond, persoonlijke groei en meditatie, maar er geen aandacht en gerichtheid als zodanig was op ontmoeting. Wij zijn in onze westerse opvoedibg en cultuur zo geconditioneerd dat ontmoeting wel heel moeilijk lijkt: het zonder oordeel luisterend open staan voor wat er in de ander (en jezelf) leeft. Niet je eigen ikje laten boorgaan. Je kan dat alleen maar zelf trachten toe te passen en kijken of je anderen ontmoet die daarmee resoneren.

[Auteur]

Berichten