Mijn motivatie om deel te nemen aan deze cursus

[Frans]

Mijn motivatie om deel te nemen aan deze training:
1.Ik wil leren wat ik moet doen om een initiatiefgroep te vormen of te vinden om het pad naar Gemeenschappelijk Wonen open te leggen, een begin te maken met gelijkgestemden.
2. Een ontmoetingsplek / forum vinden om mensen te treffen waarbij ik mij kan aansluiten om tot zo’n kerngroep of ‘motorblok’ te vormen die het initiatief verder ontwikkelen.
3. Ervaringen en expertise en kennis uit te wisselen met mede-cursisten, tips &trucs over al bestaande woonvormen.
4. Verbinding te maken vanaf het prille begin van de woongroep met potentiële ‘kandidaten’.
5. Steun, advies en aanmoediging en inspiratie op doen en bieden aan de anderen zodat wederkerigheid ontstaat en klankbordeffect.
6. Ik voel mij nu toch vaak solitair en eenzaam op pad om mijn ideaal te realiseren. Veel mensen uit mijn netwerk vinden het een mooi idee en dromen er soms ook over, maar volgen mijn zoektocht op afstand en blijven aan de zijlijn, hoe doorbreek ik dat?
7. Last But not least: Er is bij mij ook een verlegenheid en schroom om aan anderen, ook vrienden, te vragen of zij mee willen doen een soort schaamte ook om de eenzaamheid in deze zoektocht. Dor met jullie in te stappen in deze cursus wil ik mij maar gewoon blootstellen aan mijn naakte werkelijkheid: ‘hier sta ik, ik kan en wil niet anders’

[van der Vaart]

Welkom in de groep Emile. Uit de vele cursisten blijkt al dat je niet alleen bent in je zoektocht. Ik merk dat veel mensen hier ook van dromen, maar het misschien toch niet zo graag willen dat zij er veel moeite voor over hebben. Want ja, het kost veel moeite en tijd (ik ben sinds twee jaar betrokken bij een wooncoöperatie inoprichting), maar ik vind dat niet erg, want het is meestal heel leuk en gezellig. En je leert over nieuwe dingen en nieuwe vaardigheden.

[Anne Paardekooper]

Halllo Emile, wat een gedrevenheid lees ik uit je bericht! Wat heeft je geïnspireerd om er vol voor te gaan?

[Frans]

Dank voor jullie reacties, Anne en Van der Vaart, ik ga proberen met een antwoord/reactie twee vragen te beantwoorden. IK betwijfel of het ‘de moeite is die het kost’ wat mensen weerhoudt om werk te maken van hun idealen en verlangen.Zoals jij in de volgende zin al aangeeft is het meestal leuk en gezellig en je leert ervan. Er is inspanning voor nodig om in het leven dat ik nu in mijn eentje leidt, met alles te runnen wat ik fijn, nuttig en noodzakelijk acht en daarnaast bijv. deze cursus te volgen, open dagen te bezoeken, groepen te onderzoeken en de locaties, zoveel mogelijk erover te lezen en me voor te bereiden op een overstap naar gemeenschappelijk wonen, ook veel vertrouwdheden los te laten.
En ik geniet ook van de kleine en grotere stappen op dit pad, met name ook de ontmoetingen met min of meer gelijkgestemden op dat pad. Ik maak echt prachtige en boeiende kennismakingen mee en steek van elk gesprek weer nieuwe perspectieven op en ook inspiratie om door te gaan. Zodoende beleef ik het meer als investeren in mijn toekomstige wonen dan dat het me ‘moeite kost’. Ik krijg er nu al veel voor terug.
Daarmee kom ik op de vraag van Anne over inspiratie.
Dat ik er vol voor ga heeft ook te maken met het feit dat de prachtige plek waar ik nu woon moet loslaten want het wordt verkocht. Na mijn scheiding besloot ik het romantisch ideaal los te laten om met een partner mijn leven en wonen te delen. Ik geloof niet langer in die samenlevingsvorm voor mij en heb tijdens mijn leven veel in en met groepen gedaan, zowel in mijn werk, altijd in teamverband, ook jarenlang groepen gecoacht en genoten van de enorme kracht en warmte helend vermogen die ik daarbij mee mocht maken, ook van groepsleden die niet bewust voor elkaar hadden gekozen. Groep biedt diversiteit, verbondenheid en betrokkenheid en een natuurlijke ontwikkelingsgang.Afgelopen zondag had ik een reünie met vroegere buren (woonbootbewoners) waarmee we 50 jaar geleden een woon-werkgemeenschap op hebben gericht en die nog steeds bestaat. Met die buren vormden we een gemeenschap en na al die jaren uiteen gewaaid te zijn vonden wij elkaar terug en bleek dat de verbinding nog springleven, hartelijk en warm was. Voor mij sterker dan de band die ik met mijn herkomstfamilie voel.
Nou dat onder andere!

[Auteur]

Berichten