Waarom communities

[van der Vaart]

Dichtbij leven met gelijkgestemden, mensen met dezelfde waarden: respectvol met aarde en met elkaar omgaan. De grote vragen van het leven niet uit de weg gaan. Van betekenis willen zijn voor elkaar en de maatschappij.
Maar ook gewoon dagelijkse gezelligheid met mensen waarbij ik me op mijn gemak voel. Samen eten en andere gezellige dingen samen doen (bijv. film avond en daarna napraten). Laagdrempelige sociale contacten zonder dat je (net zoals bij vriendinnen) dit wekenlang van te voren moet afspreken. Ergens ‘thuis’ voelen.
Ook visie: burgers zelf aan zet, economie is dolgedraaid, woongebouw uit de markt halen en misschien wel ‘van zichzelf’ maken. Dingen doen voor de buurt. Echt samenleven.
En ook praktisch: veel kleiner wonen met veel minder spullen, zo veel mogelijk grotere spullen delen. Klusjes doen voor elkaar.

[Kristophe]

Interessante en relevante vraag.
Ik woon in Antwerpen-Borgerhout aan een stedelijk parkje, sinds jaren. Ik ken de buren, we ontmoeten elkaar informeel op straat (autoluw), vaak zit de ene of andere buiten iets te drinken of te eten, en we kunnen soms informeel aansluiten. Dit is geen cohousing. Het parkje is van iedereen. Ieder heeft zijn eigen woning.
Soms denk ik: eigenlijk heb ik al een soort community, zonder de complexiteit.

En dan vraag ik me af: waarom het zo ingewikkeld maken, als de voorwaarden die we stellen ons eigenlijk sterk terugbrengen bij wat al bestaat: individuele woningen naast elkaar, met enige vorm van buurschap, sociale activiteit, buurtgroepen etc?

[Nancy Van der Salm]

jeetje, zo had ik het moeten verwoorden. Spijker op de kop!

[Chaja Zeegers]

Ik sla aan op ‘écht samenleven en met minder spullen’. In mijn beleving gaat het erom de gemeenschap van mensen en de natuur weer belangrijke te maken en daar je energie aan kunnen geven en in beleven.

[Auteur]

Berichten