sofie BaekeDag Sylvie,
Wat ik vooral geleerd heb is dat het leven in een intentional community moeilijker was dan gedacht.
Dat ik evenveel waarde hecht aan authenticiteit/individualisering als aan belonging, heel veel waarde hecht aan gelijkwaardigheid en veel moeite heb met hiërarchie.
Dat het na verloop van tijd niet meer zo duidelijk is wat ik ervaar/voel/beleef: welk deel van mij is en welk deel van een ander. Dat regels/afspraken/grenzen heel belangrijk zijn en dat ze ook samen dienen worden opgesteld en besproken. Een nieuwe persoon kan veel dynamieken veranderen, een nieuwe relatie en het wegvallen van iemand ook. Dat samen vieren en reflecteren cruciaal zijn voor het algemene welzijn.
Dat ik liefst de mensen al een hele tijd goed ken vóór ik er mee ga wonen in gemeenschap.
groeten
sofie BaekeDag Haiko, fijn dat mijn ‘post’ iets met je doet! Ik geloof dat we met velen zijn die niet in staat zijn om mee te doen met de buitenwereld, door het ontbreken van cruciale mens-eigen noden.
Door je vraag ‘Hoe is het om dit te delen?’ voel ik dat het verweven is met mijn ‘purpose’ of doel in dit leven en merk ik op dat de belichaming ervan telkens wat achterloopt. Zo voel ik me volwassen in het eerste (autonomie in verbondenheid), een puber in het tweede (samen sterker) dat zich beperkt tot het uitwisselen van kennis en tools, en baby omtrent het derde (één met het land) gezien ik voorlopig enkel ‘praat’ met andere levende wezens.
Aangename kennismaking en veel plezier op deze reis!
We gebruiken cookies om de website goed te laten werken en het gebruik te analyseren. Sommige functies werken mogelijk minder goed als je geen toestemming geeft.